Fosfor
De benaming fosfor is afgeleid van het Griekse woord phosphoros, dat te vertalen is met "lichtdrager".
Fosfor is het op één na meest vookomende mineraal in ons lichaam. Fosfor geeft stevigheid aan ons skelet en bevindt zich vooral in onze botten en tanden. Verder is fosfor als mineraal betrokken bij de energievoorziening en is het nodig voor de stofwisseling van vet, koolhydraten en eiwitten.
Melk, vis, vlees en brood bevatten relatief veel fosfor, maar dit mineraal is in bijna alle voedingsmiddelen wel terug te vinden. Tevens wordt fosfor in de vrom van fosfaatzout aan voedingsmiddelen toegevoegd. Voedingsmiddelen die rijk zijn aan eiwitten, zijn doorgaans ook rijk aan fosfor.
Fosfor uit plantaardige voedingsmiddelen wordt vaak minder goed door het lichaam opgenomen in vergelijking met fosfor uit dierlijke voedingsmiddelen.
De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) fosfor is per dag vastgesteld op 700 tot 1400 mg per dag voor volwassenen. De opname van fosfor in het lichaam kan geremd worden door een teveel aan calcium in onze voeding.
De maximale veilige dosis van fosfor is vastgesteld op 4000 milligram per dag. Let wel op dat dit een geschatte dosis is, eenmalige overschrijding van deze dosise hoeft geen nadelige gevolgen op te leveren.
.jpg)
Wil je weten hoeveel fosfor jij nodig hebt op een dag? Kijk dan in de ADH tabel voor deze waarde.
Bij het binnenkrijgen van teveel fosfor is de kans op botontkalking (vooral bij ouderen) verhoogd. Dit komt dat een teveel aan fosfor een verhoogde botstofwisseling veroorzaakt. Tevens kan een teveel aan fosfor de opname van ijzer, koper en zink in het lichaam belemmeren.
Een fosfortekort komt vrijwel niet voor, aangezien het in bijna alle voedingsmiddelen voorkomt of wordt verwerkt.
Een tekort aan fosfor uit zich in een slap gevoel, pijn in de botten, bloedarmoede en verminderde eetlust. Een fosfortekort zien we vaak terug bij mensen die leiden aan de psychische aandoening anorexia.
Een tekort aan fosfor kan bij kinderen in de groei leiden tot verkeerde vorming van botten en zijn kinderen meer gevoelig voor infecties.
Chemische naam:
Afkorting: P
